Vlinder van de nacht

Vind haar, en zoek haar niet.

Het is een kleine tuin in mei. In een zee van bloemen vinden bezige bijen en hommels hun weg. De witte bloesem van de meidoorn geeft een zware geur. Een explosie van planten uit bos en berm gedijt van de veelvuldige regens en de dauw van de ochtend. Niet gecultiveerd en open geharkt, maar met planten dicht opeen ter ondersteuning van elkaar. Na twee jaren van droogte weer een meimaand als een feest van glorieuze biodiversiteit.

Vind haar, en zoek haar niet.

Het is een kleine tuin in mei. In een zee van bloemen vinden bezige bijen en hommels hun weg. De witte bloesem van de meidoorn geeft een zware geur. Een explosie van planten uit bos en berm gedijt van de veelvuldige regens en de dauw van de ochtend. Niet gecultiveerd en open geharkt, maar met planten dicht opeen ter ondersteuning van elkaar. Na twee jaren van droogte weer een meimaand als een feest van glorieuze biodiversiteit.

Dichtbij klinkt de snelweg. Het verkeer raast voorbij, niet te zien maar luid te horen. Alleen langs verstilde aandacht laat zich het gezoem van de insecten beluisteren.

Vanuit een ooghoek word ik een voorzichtig fladderende beweging gewaar. Iets landt tussen de planten. Behoedzaam beweeg ik mij naar de plek. Mijn blik valt op een voor mij onbekende verschijning. Door een schakering van groen gaat het wezen bijna onzichtbaar op in de vegetatie. Doodstil houdt het zich vast aan de stengel van een plant. Ik houd mijn adem in om het ogenblik niet te verstoren.

Het wezen blijkt een ontpopte vlinder van de nacht, de zelden waargenomen Teunisbloempijlstaart. Zomaar in deze kleine tuin in mei. Een magisch samenzijn in intieme verwondering. Afgescheiden van het onafgebroken verkeer, als een laag van geluid op de achtergrond.

Het moment is niet gekozen, niet gezocht. Naar deze zeldzaamheid valt niet te zoeken. Schaars zijn de momenten van verschijning en goed verborgen bovendien. Magie valt niet te dwingen. Mijn kunst is om zo te leven, dat in ieder moment de magie zich kan openbaren. Als ik wakker waarneem zonder zoeken, kan ik het onbekende vinden. Als ik zoek naar het bekende, zal ik het reeds bekende vinden. Openstaan voor het nieuwe, dat is het wezenlijke.

In mijn tuin zie ik de weerspiegeling van mijzelf. Mijn tuin in mij, mijn tuin in mei. Ik koester wat groeit en zie wat verschijnt in mijn meituin van onbekende, magische mogelijkheden.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *